💠♦️💠♦️💠

رابعه بلخی نخستین زن شاعر پارسی گو
اوبخاطرعشقش به بکتاش
(غلام برادرش) به فرمان برادرش به حمام برده شد
تادرآن جا رگهایش را بزنند ودرحمام رامحکم ببندندتا درآنجا جان بدهد....
ای دادوبیداد قتل به جرم
عشق.
رابعه بلخی را مادر شعر فارسی نام داده اند اجداد او از اعراب بوده اند که در پی حمله و تسخیر خراسان به بلخ آمده بودند.

اولین شاعرزن زبان فارسی دری که در کتاب ها او را به نام رابعه نامیده اند دختر کعب قزداری که شخصی فاضل و محترم در دوره سلطنت سامانیان بوده و در سیستان شهر «بست» قندهار و بلخ حکومت می کرده است.

رابعه تحت تعلیمات پدر توانست زبان دری را در حد اعلا بیاموزد. ذوق و استعداد، وی را در زمره شاعران و چکامه پردازان پارسی گوی قرار داد.

رابعه کعب قزداری در سده چهارم هجری قمری در شهر «حصدار» بلوچستان می زیست این شهر در مسیر کراچی به کویته و بین دو کوه قرار دارد.

آنچه قطعیست آن است که او همدوره با سامانیان و رودکی بوده و به استناد گفتار عطار نیشابوری با رودکی دیدار و مشاعره داشته است. زمان مرگ رابعه به احتمال قریب به یقین پیش از مرگ رودکی بوده است، بنابراین تاریخ مرگ او را می توان پیش از سال 329 هجری قمری در نظر گرفت.

از تولد و دوران کودکی و نوجوانی رابعه اطلاعاتی در دست نیست. تنها مدرک مستند از زندگی رابعه، روایتی ست که عطار نیشابوری در حکایت بیست و یکم کتابِ الهی نامه خویش در بحر هَزج مسدّس محذوف، در چهارصد و اندی بیت آورده است.

پدر رابعه علاقه خاصی به رابعه داشته و در پرورش و تعلیم او کوشا بوده است و به جهت توانایی های بی نظیر او در هنر و فنون، او را با لقب زین العرب (زینت قوم عرب) خطاب می کرد. رابعه به استناد گفتار عطار، در سرودن شعر و هنر نقاشی به غایت توانمند و در شمشیرزنی و سوارکاری بسیار ماهر بوده است.

متاسفانه هم اینک از رابعه هفت غزل و چهار دوبیتی و دو بیت مفرد باقی مانده که مجموعاً پنجاه و پنج بیت است و مابقی اشعارش که کاملا عاشقانه بوده بدست برادرش حارث از میان رفته است.

روایت عطار به بخشی از زندگی رابعه بعد از دوران مرگ پدرش تا مرگ تراژیک خود رابعه می پردازد. جریان عشق رابعه و مرگش از تراژیکترین داستانهای عاشقی است که در سرتاسر جهان وجود داشته و به رغم این داستان هنوز ناشناخته مانده است. حتی در بین مردمان افغانستان. در جامعه مردسالاری روزگار رابعه کمتر زنی توانست ذوق و هنر خود را نشان دهد