بهش گفتم گریه نکن دردت چیه ؟
بگو شاید دوای دردت شدم

گفت: دردم تویی ،گفتم چی؟من؟
چرا من؟
گفت:سالهاست می بینمت
همرو میخندونی ،همه باوجودت شاد میشن

ولی خودت زمانیکه داری قهقهه میزنی
گوشه چشمات اشکه
لامصب دردت چیه ؟چته؟
همش بفکره اینو اونی پس خودت چی؟
چرا هیشکی بفکره تو نیست

خیلی وقته تو لاکه تنهایی هستی


مادرت می گفت :همش تو اتاق کوچیکه تنهاست
و در حال نوشتن
اونم نوشتنه متنهای غمگین که کلمه کلمش
استخونشو خورد می کنه
می گفت:یه شب متنه سنگینی میخوندی
شکایت به خدا میکردی زار زار گریه میکردی .

مسعود توروخدا بیا بیرون از لاکه تنهایی
نگاه چقدر موی سفید و ریشهای سفیدت زیاد شده،
یکم بفکره مادرت باش
بیچاره دل مادرت
بیچاره که از غصه تو همش نذری میده
که بلکه تو ،حال خوبی پیدا کنی
وباز از ته دل بخندی

چندروز پیش تو روضه امام حسین
چقدر گریه میکردو نگاش به آسمون بود
انگاری داشت برات دعا میکرد
وای که چقدر اون اشکها ارزش داشت
اونم پیش خدا
امیدوارم خدا مرادشو بده

عه گریه نکن ،با تو ام، نگفتم که گریه کنی
کجا میری وایستا ،ببخش نخواستم ناراحتشی گفتم:هیچی ،فقط وای بر من که چروکه صورت مادرمو بیشتر کردم ،وای بر من که اشکشو درآوردم بیچاره دل مادرم قربون دل شکستش  بیچاره مادرم بیچاره مادرم