رک بودن، یعنی تو درباره موضوعی که فقط به خودت ربط داره، رک باشی ، و درباره موضوعی که ازت سوال پرسیده شده ، رک باشی!
اما اینکه، فردی بیاید درباره موارد شخصی که فقط به خود شخص (دیگران ) ربط داره و نه جامعه، اگر رک باشد، این یعنی بیشعور بودن نه رک بودن! مثال بزنم، مثلا اگه یکی به رنگ لباس دیگران که اصلا بهش مربوط نیست اظهار نظر کند و بگوید: عزیزم! من رک هستم لباست خیلی بد رنگ ، و اظهار نظرش فقط دید منفی باشه، بدون این که فرد نظری خواسته باشه، این یعنی بیشعور بودن شخصی که اظهار نظر کرده، و برای سلیقه دیگران احترام قائل نیست! البته ، لباس ناجور پوشیدن توی جامعه ، به عبارتی لباس شهرت به تن کردن، جوری که باعث آزار دیگران بشود و حس ناامنی را به دیگران منتقل کند موضوعش فرق دارد... آزار رساندن هیچ جوره درست نیست! اگه یکی بیاید و خودش، ازتو نظری بپرسه و بگه نظرت درباره رنگ لباسم چیه؟ به نظرت بهم میاد؟ و اگه مثلا تو ، خودت رنگ آن لباس رو دوست نداشته باشی، ولی رنگ به شخص بیاد و تو بگی این رنگ به تو میاد، ولی من خودم این رنگ مورد علاقه ام نیست! این یعنی صادق بودن و شاید معنی رک بودن رو هم داشته باشه ولی اصلا به معنی بیشعوری نیست! اما اگه واقعا رنگ لباس به فرد نیاد و چون خودش پرسیده و تو الکی بهش بگی بهت میاد، این یعنی چی؟ یعنی دروغگو بودن ، صادق نبودن!یعنی بدتر از بیشعور بودن!
اگه آدمی ، بی ملاحظه، همه حرف از دهانش خارج شود در مورد دیگران و خودش، این معنای رک بودن و ساده بودن نیست! به معنای بی پروا بودن و گاهی به معنای وقیح و نادان بودن است!
یه آدم نمی تونه درباره هم چی بی پروا اظهار نظر کند و دل دیگران رو له کنه و با افتخار فریاد بزند که رک هست! آدم رک، به آن معنا که گفته شد بیشتر از همه صادق است و برای خود و دیگران احترام قائل است، اما آدم بیشعور، نه برای خود و نه برای دیگران، احترام قائل نیست!
اینم تشویق آخر متن. حداقل، خودم خودمو تشویق کنم. این همه وقت گذاشتم برا نوشتن.👏👏... !:)))🌺