تا حالا به لحظه ی قشنگ رفتن فکر کردی؟
رفتن ابدی

رفتن به جایی که برات ناشناخته است
رفتن به جایی که خیلی روایت ازش شنیدی،اما تا خودت نری،هیچ وقت نمی تونی بفهمی چجوریه.

تصور میکنم تو همون دقیقه های آخر
کنار بسترم،تو رو که عاشقانه کنارم نشستی و داری منو مثل همون روزای اول نگاه می کنی.
چشمام می بندم و یه قطره اشک،از گوشه ی چشمام سرازیر میشه
با گوشه ی لباست،چشمم رو پاک می کنی و سرت رو میاری پایین و لبهات میذاری رو گونه های سرد و بی روحم.
انگار خورشید وجودت یهو بی اختیار میفته تو تن یخ زدم و جون میگیرم.
میخوام چشمام و ببندم
اما دلم نمیاد
حیف که تو رو بیشتر نبینم
حیفه که بیشتر دوست نداشته باشم.
من حتی تو آخرین لحظه ها هم تو عطش دوست داشتنتم.

آدم وقت رفتن،نمی دونم چجوری میشه و دنبال چیه اما حس میکنم همه اش بستگی داره چجوری عمر رو گذرونده باشه
یعنی همه ی نداشته هاش و نکرده هاش براش میشن،آرزو
آرزویی که دلش میخواد تو همون لحظه ی آخر رفتن،برآورده بشه.
میگن جون ک داره از بدن خارج میشه،آدم یه دور کل زندگی که کرده رو مرور میکنه و میاد جلوی چشماش
من دلم میخواد همون لحظه که تو رو دیدم و عاشقت شدم،هزار بار بیاد و تموم نشه
اصلا دلم میخواد تو برزخ دوست داشتنت،بین زمین و آسمون،بین دستای عزرائیل و خدا دست به دست بشم
برم و برگردم
اما تو
تموم نشی
تو باشی
تو بمونی
تو همه ی ثانیه های زنده بودن و مرده بودنم.
اصلا چی میشد یه جون تازه می اومد به تن نحیف آخر عمرِ آدم،می تونست دوباره عاشقی کنه و بمونه و دوباره غرق دریای دوست داشتن عشقش بشه.

چی میشد بین موندن و رفتن
خدا به عزارائیل می گفت
اینو ولش کنین
بزارید بره بازم عاشقی کنه
من کیف میکنم وقتی میبینم این بنده ی من انقدر عاشقه.
تو همون لحظه های آخر جون دادن
وقتی دستای چروکیده و قشنگت،تو دستام باشه،دیگه ترسی از هیچ بوسه ی نامحرمانه امون ندارم که تو اوج جوونی از هم با ترس و لرز گرفتیم و روزی صد بار خدا رو صدا زدیم که ببخشمون
جوون بودیم و بی عقل
نمی دونستیم
حلال ترین حلال خدا همون بوسه های یواشکی منو تو بود..... چی میشد خدا میگفت اصلا بزار آدم و حوای  جدید زمین این دو تا بشن بزار یه عمر طول دراز بدم بهشون بزار از نسل این دو نفر هزاران هزار آدم عاشق بیاد رو زمین که بلکه این همه زشتی و پلیدی رو پاک کنن و زمین دوباره واسه زندگی کردن،قشنگ و پاک بشه آره عشق همه پلیدی ها رو پاک می کنه عشق منشا حیات عشق خود خود فلسفه خلقته ببین من حتی تو ثانیه های آخری که گرمای بدنم از بالا به پائین کم میشه و میرسه به نوک انگشتای پام، تو رو حس میکنم تو رو قشنگ حس میکنم انگار که تو توی تموم رگهای بدنمی انگار خودت داری این گرما رو هول میدی بیرون از تن خسته و زخمی من. دلم میخواد دست منو تو بزاری تو دست عزرائیل اینجوری دلم آروم تره آروم آروم آروم نرو همینجا بشین بزار بینی قشنگت بگیرم بین انگشتام سرت بیارم پایین مثه همیشه خجالت بکشی بعد ببوسمت بعد بچه هامون روشون رو بکنن اون طرف که مادرشون خجالت نکشه که منم مثه همیشه یه خنده بیاد رو چهره عبوسم و سلام قشنگم رو بکنم به خدا برم دست تو دست خدا برم همونجا که منتظرم هستن همونجا که همه یه روزی میریم همونجا که خدا منتظرمونه فقط تو باش باش واسه یادگاری هامون باش واسه به مقصد رسوندنشون باش واسه ی بودنشون و حالا وقت رفتن است الهی تصدق نگاه خسته و مهربانت.... محبوب دلم خداحافظ........