یه رفیقی داشتم که کانادا زندگی می کرد و کارشناس تغذیه بود، هروقت باهاش تماس میگرفتم میگفت: آدم نون خشک وطنش رو بخوره ارزش داره تا مرغ کشور بیگانه

یه روز اومد ایران ، ما هم دعوتش کردیم خونمون

اول با چای دبش ازش پذیرایی کردیم، تا خورد ترش کرد، گفت: این چای خشکا پسماند دستگاه خشک کُنَن که کارخونه باید دفنشون میکرده
میوه که خورد نفخ کرد و دل پیچه گرفت، گفت: بخاطر لایه پارافینیه که اینجا میزنن و نباید بزنن

شام، کوکو و برنج هندی، خورشت قیمه با گوشت برزیلی، مرغ هورمونی سرخ کرده، ماست پالم دار و سالاد فصل آغشته به فاضلاب جنوب شهرو خورد مسموم شد

داشتیم میبردیمش دکتر که تو ترافیک گیر کردیم و بخاطر آلودگی هوا نفس تنگ هم شد و هرچی خورده بود بالا آورد

وقتی رسیدیم مطب دکتر، منشیش گفت: ما چند ماهه که سُرُم گیر نیاوردیم، زود ببرینش یه بیمارستان دولتی

چون آدرس نزدیکترین بیمارستان دولتی رو بلد نبودیم، تلاش کردیم از اپلیکیشن "ویز" استفاده کنیم ولی چون فیلترشکن نداشتیم موفق نشدیم، سایت گوگل مپ هم بخاطر پایین بودن سرعت نت، باز نمیکرد

خلاصه بعد از نیمساعت رسیدیم اورژانس بیمارستان

بهش سُرُم وصل کردن و گفتن بذارین استراحت کنه

ما هم تو سالن منتظر نشستیم

وقتی رفتیم بهش سَر بزنیم، گفت: کیف و گوشیم نیستن، فهمید دزدیدنشون

آخرشب حالش که بهتر شد برگشتیم خونه و خوابید

فردا صبح که پا شدیم صبحانه بخوریم دیدیم اثری ازش نیست، رو تختش یه کاغذ یادداشت پیدا کردیم که نوشته بود:
""ببخشید که افتادین تو دردسر، شما مشکلات اینجارو بهم میگفتین ولی من باور نمیکردم ""
بعدش متوجه شدیم، خدابیامرز نصف شب رفته بوده فرودگاه که برگرده کانادا، سوار همون هواپیمای اکراینی شده بوده!

روحش شاد خیلی مرد خوبی بود!

😇