یه نفس عمیق می کشم و میگم: یلدا عجب مویی داری راستی راستی دلبر شدی یا ...
خنده ای کنج لبش میشینه ومیگه :
عجب خل بازی هات دوباره گل کرده یا من اشتباه میکنم
نگاش میکنم و میگم :
از این به بعد می خوام بهت  بگم: تو آسمون هفتم منی.
کلاه پشمی سرخ آبیش رو می زنه توی سرم. یه صدای بلند توی مغزم می پیچه و میگه:
اگه من آسمون هفتمم ؟  تو احتمالا نرسیده به اسمون  قرقی میشی
بند دلم لرزید پاهام بی جون شد
بلند شدم دستام و باز کردم و
گفتم :قرقی قرقیه یالا ....
نفسش بند اومده بود اشک از چشاش سر خورد سرشو پایین انداخت دستمو حائل به چونه اش کردم و آروم گفتم :یلدا نبينم غمت رو 
چرا باید خوشحال باشم وقتی تو
آسمون هفتم قلبمی ؟ اصلا یعنی چی؟
آروم میرم توی  قلبت
پرچم سرخ خون قلبمو روی چشات خط خطی میکنم  زمزمه وار شروع  کرد
به خوندن شعری  که ورد زبونش بود
شاعر عالیقدر ابراهیم ابراهیمی  می سراید :

🌱تو نباشی همه ی شهر پکر خواهد شد
فکر رقص از سر فوّاره به در خواهد شد

مثل تهران پس از آن حادثه ی سبز بهار
سهم شبهای دلم خون جگر خواهد شد


گذر هر که به کوی تو بيفتد ، حتما
یک شبه طفل دلش مرد خطر خواهد شد

"بی تو مهتاب شبی را همگان می دانند"
با تو احساس غزل جور دگر خواهد شد

کاش بودی و...ولش کن چه بگویم بی تو؟
زندگی بعد تو ای کاش و اگر خواهد شد

غزل خسته ی حافظ نظرت هست که گفت
عاقبت تلخی ایام به سر خواهد شد؟!

اگر این بیت به بوسیدن لب ها برسد
با تو هر ثانیه ام طعم شکر خواهد شد🌱

بهش گفتم تو منظومه شمسی منی تو  ماه شب هامی ، نه ستاره، نه خورشیده، آسمونی که برای رسیدن به تو  از جسم و روحم خواهم گذشت. چشماشو ریز و درشت می کنه و بلند شروع می کنه حرف زدن: -حقا که  عشق  خودمی! ببین پسره عاشقت میشما و یهو می بینی کار دستت میدما هورایی میکشه و پافر و منو به سمت خودش میکشه و جسم معلقم بین اسمون و زمین سقوط میکنه و .. صداش می پیچه توی گوشم و با خودم میگم : این یلدا دست خاطره هاتو میگیرم وفال حافظ و نقش چشات میکنم و باز یادم میاد این یلدا بیاد دلبرم غرق نوره😢