ازحکیمی پرسیدند:
از عمری که سپری نمودی چه چیز یاد گرفتی؟ پاسخ داد:


#یادگرفتم...
کسی که مرتب میگوید: من این میکنم و آن میکنم تو خالی است و نمیتواند کاری انجام دهد.

#یادگرفتم...
کسی که معدنش طلا است همواره طلا باقی میماند بدون تغییر، اما کسی که معدنش آهن است تغییر میکند و زنگ میزند.

#یادگرفتم...
تمام کسانیکه در گورستان هستند
همه کارهایی داشتند و آرمانهایی داشتند که نتوانستند محقق گردانند پس حرص زیادی نزنم.

#یادگرفتم...
که دنیا قرض است باید دیر یا زود پس بدهیم.

#یادگرفتم...
که مظلوم  دیر یا زود حقش را خواهد گرفت.

#یادگرفتم...
که دنیای ما هر لحظه ممکن است تمام شود
اما ما غافل هستیم.    
       
#یادگرفتم...
که سخنِ شیرین، گشاده رویی و بخشش سرمایه اصلی ما در زندگیست.

#یادگرفتم...
که ثروتمند ترین مردم در دنیا کسی است که از سلامتی، امنیت و آرامش بهره مند باشد

#یادگرفتم...
کسی که جو را میکارد
گندم برداشت نخواهد کرد.

#یادگرفتم...
کسی که میخواهد مردم به حرفش گوش بدهند باید خودش نیز به حرف آنان گوش دهد.

#یادگرفتم...
که مسافرت کردن و هم سفره شدن با مردم بهترین معیار و دقیق ترین راه برای محک زدن شخصیت  و درون آنان است.

#یادگرفتم... که بساط عمر و زندگیمان را در دنیا طوری پهن کنیم که در موقع جمع کردن دست و پایمان را گم نکنیم.