"نیست هنگامه خواب،
شیر خفته برخیز،
کم کمک چشم بمال،
دیده را باز نما،
تیغ افتاده ز کف را بردار!
کاین همه رسوایی،
از سر خفتگی است!
شاه جنگل!،دیدم،
با دمت روباهی،
داشت بازی می کرد!
دلم از غم پر شد،
چون شغالی دیدم،
کز سر و روی تو بالا می رفت!
شیر خفته برخیز،
خواب را نعره بزن،
غرشی باردگر!
گر بمانی در خواب،
روبه و گرگ و شغال،
ترسشان می ریزد!
بیشه جای تو را،
سخت می آلایند!
شیر خفته برخیز،
غرشی بار دگر،
تا بلرزد تن و جان دشمن!
روزگاری تا نیل،
بود جولان گه تو!
و کنون چشم گشا،
تا ببینی که چه بگذاشته اند!
وین همه میوه خواب تو بود!
چشم را باز نما،
خواب نفرین شده را سیلی زن،
تندر از دل برکش!،
تا فراری بدهد،گرگ و شغال،
روبه از لرزه آن بگریزد!
شیر خفته برخیز،
تا ببینی که چه ماندست تو را!،
به همین نیز نمی بینندت!
چاره ای نیست مگر،
تا ببینند به کف شمشیرت!
شیر خفته برخیز،
تا ببینیم که از قله کوه تن تو!، شید می تابد باز! چشم از خواب بمال، غرشی بار دگر، غرشی تندرسا، که بلرزاند خوش، جان آلوده بدخواهان را! خواب دیگر بس کن، تا که بار دیگر، پنجه های شیری، بدرانند همه گرگان را!، تا شغالان به سوراخ خزند، روبهان بگریزند، شیر خفته برخیز، خواب بدرود نما! مام این میهن پیر، چشم دارد بر تو، بر تو ای شیر دلیر، تا که آفند تو بر دشمن را، بار دیگر به تماشا بشود!، تازه جانی گیرد! شیر خفته برخیز، تا که بار دیگر، غرش تندر تو، خواب از دیده بدخواه همه برگیرد!، تا که در بیشه ات،ایران بزرگ، شادی و خنده دگر بار خودی بنماید!" 😁😜🏃🕳️