کی دنبال خوشبختیه؟ چهارمین حقیقت رو یاد بگیریم. کینه و نفرت رو از دلمون بیرون بریزیم و از هیچکس کدورت نداشته باشیم. 🎁در پست قبلی خودمون رو بخشیدیم و حالا سه گروه رو باید ببخشیم. اول والدین ولو به ما ظلم کرده باشند چون در مقابل زحماتشون در اولویت هستند.. دوم همسر و فرزند و اقوام و سومین گروه همسایگان و دوستانی که به هر شکلی باهاشون کدورت داشتیم چرا؟ چون این خودمون هستیم که بیشترین آسیب رو میبینیم.🌺 اینم کمی توضیح میدم. ما دو راه بیشتر نداریم. یکی قبول اتفاقات ناخوشایند زندگی که بگوییم من مسئول هستم و خودم درستش میکنم که اینکار ما رو از فشاری روحی و عصبانیت خالی می کنه. در غیر این صورت راه دیگری جز منفی نگری نداریم که باعث میشه چشمان ما دائما منفی ها رو ببینه. دائم بی عدالتی رو میبینیم. به هر کجا که نگاه میکنیم فقط ظلم و بدی میبینیم. مرتب افراد گناهکار و مقصر رو میبینیم. فقط شاهد تلخیها و شکستها هستیم. همه ظالم و بی ملاحظه هستند. همه بد و گناهکار هستند. و اوضاع هی بدتر میشه و جذب منفی ها رو میکنیم. از اینجا به بعد هر چی سنگه نصیب پای لنگ ما میشه. برای دیگران دولت روی دولت میاد و برای ما نکبت روی نکبت. چون وقتی مثبت اندیشی رو از دست میدیم. گزینه ی دیگه ای جز منفی اندیشی باقی نمیمونه.🍓🍒 شانس وجود ندارد ولی اگه به شانس هم اعتقاد داری پس یادت باشه که افراد خوشبین خوش شانس هستند و افراد بد بین بد شانسی میارن. مهمترین مسئله برای رسیدن به مثبت اندیشی. دور ریختن کدورت ها و دلخوریهاست. چرا؟ چون به احساس آزادی و رهایی میرسیم و راحت میشیم. در اینجا دو نکته مهم رو میگم تا اهمیت بخشایش معلوم بشه. اول: اگه نگاهی به تمام ادیان الهی بندازیم حرف مشترکی دارند: ببخشید تا بخشیده شوید. عفو کنید تا مورد عفو قرار بگیرید. رحم کنید تا به شما رحم بشه. حالا نکته دوم اینو روشن تر می کنه. میگن برای ساختن زندان به دو نفر نیاز هست (زندانبان و زندانی) 🌻🪻🥀🌹منظور از زندانی و زندانبان. ما و افکار منفی هست. زمانی که زندانی رو رها کنیم در اصل خودمون رو رها میکنیم. چون زندان خالی که نگهبان نمی خواد. این مثال رو زدم که متوجه بشیم چطوری با رها کردن کدورت ها. خودمون خلاص و آزاد میشیم. موقع بخشش بگیم: خدایا من اونو بخشیدم پس تو هم اونو ببخش و بهش سلامتی و موفقیت و خوشبختی بده💐 نمیشه کسی رو بخشید و براش آرزوی خوشبختی کرد و از دستش عصبانی بود. چون احساس مثبت احساس منفی رو لغو می کنه🌹 اگه اون شخص رو نبخشیم و افکار منفی رو زندانی کنیم چی میشه؟ جوابش ساده و راحته. این به خودمون برمیگرده و خودمون میشیم زندانی. و خاطرات تلخ اون شخص میشه زندانبان ما. و انگار اون شخص از دور داره ما رو شکنجه میده. فکرش شب و روز ما رو سیاه می کنه. خواب و خوراک ما تحت الشعاع قرار میده و سلامت جسم و روح ما رو به خطر میندازه.🌳🌳 در حالی که اون شخص داره خوش و خرم زندگیشون می کنه ولی ما زندانی کدورتیم و شکنجه میشیم. مقصر هم خودمونیم که زندانبان افکار منفی شدیم و خودمون رو توی این زندان گرفتار کردیم. مثال زندان و زندانبان همیشه توی ذهنمون باشه تا در آینده خودمون رو گرفتار نکنیم.🌷 در حدیثی خوندم امام صادق علیه السلام گفته با نوشتن کلام را اسیر کنید. گمانم منظورشون این باشه که موقع بخشایش هم حرفامون رو بصورت نامه بنویسیم که فلانی رو که چنین رفتاری با من داشته را کاملا بخشیدم. چون از نظر علمی ثابت شده و اخیرا غربیها بهش رو آوردن و میگن این نوشتن آثاری چندین برابر روی ذهن و روان ما داره. در پایان میتوانیم این نامه را در چاه یا آب جاری بندازیم. چرا؟ چون با عفو و بخشش خودمون رو خلاص میکنیم و راحت میشیم. دستور خداست بعنوان بهترین راهنمایی در سوره ی الأعراف
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ
ﻋﻔﻮ ﻭ ﮔﺬﺷﺖ ﺭﺍ ﭘﻴﺸﻪ ﻛﻦ ، ﻭ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺩﻩ ، ﻭ ﺍﺯ ﻧﺎﺩﺍﻧﺎﻥ ﺭﻭﻱ ﺑﮕﺮﺩﺍﻥ .(199) چرا که شیطون دوست داره کینه و نفرت بین آدما ایجاد کنه. المائده. .. إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ
ﻣﺴﻠﻤﺎً ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ، ﻣﻴﺎﻥ ﺷﻤﺎ ﺩﺷﻤﻨﻲ ﻭ ﻛﻴﻨﻪ [ ﺳﺨﺖ ] ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ، (91) با دور ریختن کینه و کدورت خودمون رو از زندان خود ساخته ی ذهنی آزاد کنیم .. ادامه داره...