همه ي آدمها حق دارن كه خسته بشن ،حق دارن كه دلگير بشن
همه ي آدمها ميتونن از كوچك ترين چيزها تا بزرگ ترين چيزها ناراحت بشن و احساس خستگي كنن و اينكه شما براي چه چيزهايي اجازه داري خسته بشي رو ما تعيين نميكنيم

روحيه و توان و كشش شما تعيين ميكنه
ميتوني از يك چيزي احساس خستگي كني كه برامن سادس و يا از يك چيزي خسته بشي كه در ذهن من هم نگنجه
اجازه نداريم كسي رو بابت خستگي و دل ارزردگيش از زندگي مواخده كنيم كه اين هم شد مشكل كه تو بخاطرش ناراحتى؟

ما از ميزان طاقت ادمها باخبر نيستيم و قرار نيست همه تنها و تنها از مشكلات خيلي بزرگ دلگير بشيم
هركسي كاسه صبري داره و گنجايش اون كاسه براي ادمها متفاوته
من اگر دردها و مسيرهاي سختي رو گذرونده باشم دليل نميشه به ادمي كه از دردهاي ساده تر خسته شده بگم من رو ببين ...اين درده نه درد تو...
ادمهارو وادار به خستگي ناپذير بودن نكنيد
بذاريد خسته بشن و اجازه بديد كه اين خستگي رو بروز بدن
و كاري كه اونوقت بايد بكنيد اين هست كه كمك كنيد اون خستگي از روح و تنش رفع بشه و بعد بره سراغ باقي روزهاي پيش روش و باقي اتفاقات زندگي كه در اينده منتظرش هستن...

بذاريد هروقت از هرچيزي كه خسته بودن بيانش كنن و رفع بشه و بعد مسائل بزرگ تر بياد جلوى راهشون...

اگر از همون زمان كه خستگي هاي سطحي توي تنشون جا خوش كردن بذاريد بيانشون كنن و پس زده نشن و بهشون كمك كنيد كه جونِ تازه بگيرن
قطعا در اينده هم به يكباره شونه خالي نميكنن و مقابل هيچ چيزى كم نميارن
اما خب اگر كه قرار باشه همه چيز به روى هم انباشه بشه
دير يا زود اون ليوان لبريز ميشه
دير يا زود شونه ها خالي ميشن و زانوها زير حجم فشاري كه بر روشون سواره خم ميشن...

اينكه ادما خسته بشن بد نيست
ولي اينكه اجازه نديم خستگي هاشون رو بروز بدن و كمك نكنيم كه بتونن با رفع خستگيشون براي ادامه ي راه دوام بيارن بده...

ما از ميزان تحمل هيچكس خبر نداريم شايد اگر كاري براي دوام اوردنشون نكنيم اين دم و بازدم اخرين دم و بازدمشون بشه...

بذار ادمها گله كنن،حرف بزنن و ترس نداشته باشن از برچسب اينكه بهشون بگي ضعيفن...بذار خستگي هاشون توي لحظه رفع بشه تا ضعيف نشن و هربار با جون تازه و قدرت تازه برن جلو...