سلام چطورین؟ بذارین بگم. هر وقت از پدرم، راجع به موضوعی نظر می خواستم. نمی گفت. در واقع، به جای اینکه به سوال من جواب بگه، ازم سوال می پرسید. می گفت: اگه من نزدیک تو نباشم و نتونم به تو بگم چه کار کنی، تو خودت چه کار می کنی؟ سوال پدرم از روی علاقه زیاد به من بود. او داشت با سوال پرسیدن به من یاد می داد که خودم چطور تصمیم بگیرم؟! راه یاد دادن، به جای جواب دادن، دو نقطه رو به هم وصل میکند. پدرم کمک می کرد تا بین پرسش خوب و تصمیم خوب ارتباط برقرار کنم. هر تصمیمی که ما می گیریم بر افرادی در جامعه هم، اثر میذارن. آن افراد، در درجه اول، نزدیک ترین افراد به ما هستن. پرسش ها، در جایی از ذهن هستن که جوابی هم در همان جا، دارن. پاسخ، جایی برای رفتن نداره. مشاور خوب، از یه حقیقت خبر داره. می دونه که ماها گرایش درونی زیادی داریم تا تصمیمی رو که خودمون گرفتیم، دنبال کنیم؛ و نه توصیه هایی که دیگران به ما گفتن یا میگن. پس مشاور با دقّت و دانا، چه کار میکند؟ می آید از تو سوال به موقع می پرسد تا تو بتونی تصمیم خوب بگیری. امّا، اگه خودمون بدونیم که چه سوالی باید از خودمون بپرسیم چی؟ دیگه نمی رفتیم پیش مشاور:) شوخی می کنم! مطلبی رو که الان خوندین؛ خلاصه 7 صفحه اول از🌺 کتاب تصمیم های بهتر، پشیمانی کمتر.🌺 من هر وقت از این جا خسته بشم چند روزی غیب میشم. این دفعه، بد موقع رفتم. روز دختر و روز معلّم رو باید می بودم. با کلّی تاخیر ، روز دختر و روز معلم بر شما عزیزان مبارک🌺