روزایی که گذشت چه تلخ؛ چه شیرین؛
برامون سخت بود؛
خاطره شد برامون؛ درس عبرت شد؛ یه آخیش شد ته خونه ی دلمون؛ یا یه آه شد توی سینه مون
اما من میخوام برگردم پشت سرمو نگاه کنم؛ به همه لحظه های که گذشت و من تماشا کردم؛ ذوق کردم؛ بغض کردم؛ و چه جاهای چند بار خوردم زمین؛ بدون اینکه یه نفر دستمو بگیره بگه بلند شو؛ چه جاهایی از شوق و ذوق  دل توی دلم نبود
چه شبایی فکر و خیال مثل چرخ و فلک تو مغزم بازی کرد؛چه شبایی از خدا آرزوی مرگ کردم و خدا جوابم کرد؛ و چه شبایی که تو دلم نور امید بود؛ و روی لبام خنده پر رنگی نشسته بود؛
همه ی اینا گذشت به قیمت جون دادن...
امسال من باهمه ی دلتگیام؛ دوریام؛ گذشت؛ مثل همه ی سال های دیگه
ولی امسال فرق داشت؛
امسال دلم یه مهمون ناخونده داشت؛
سرزده ولی خوش قدم❤️
یه شب اومد بدون اینکه خبر بده داره میاد...
یه وقتی اومد که انگار اومده بود پناه باشه؛  تو روزهایی که اوار شده بودم توی  خودم ؛درست موقه ای اومد که منتظر هیچ کسی نبودم؛ یه غریبه از یه دنیای  دیگه.. یه کسی که نمیدونستم کیه.. ولی وقتی دستشو به سمتم آورد حس کردم باید دستاشو بگیرم
یه چیزی تودلم بهم میگفت اومده زخماتو ببوسه؛
صداش جاذبه داشت؛ چشماش گیرا بود؛
باهمه فرق داشت؛نه حرفاش شبیه بقیه بود؛ نه رفتاراش ؛
خودش بود؛ خاص بود..
بهم عشق داد از نوع خودش؛ به روش خودش؛
بهم ثابت کرد عشقشو؛ با موندش؛ اومد مثل بارون بهاری بارید روی کویر تن من؛
اومد و عطر خوش زندگی رو باخودش اورد؛ اومد و باخودش یه عالمه روزای خوب اورد.. با اومدنش باعث شد بفهمم ادمای خوب هنوز تموم نشدن
بهش اعتماد کردم و قلبم رو دادم بهش
دیگه حال قلبم خوب بود؛ به جای خون عشق پمپاژ میکرد؛ میدونستم امانت دار خوبیه
قلبامون برای هم تپش پیدا کرده بود
تند و بیقرار که با هر تپش یاد هم میفتادیم....
همدمم شد؛ همه ی باورم شد؛ بهم یاد داد که عشق واقعی ارزش صبر کردن داره؛ یاد داد بهم که پای همه سختیای عشقمون بمونم و قوی باشم
خیلی چیزا رو باهم تجربه کردیم و از هم جدا نشدیم .. جنگیدیم و بازنده نشدیم
مثل یه بچه کنارش رشد کردم و شد آدم امن من که جدایی ازش مرگه برام
الان؛ تو این لحظه من زیر این آسمون خدا ؛ تو این دنیای شلوغ نامردی یه دلبر دارم که خدام شده...
از خدا ممنونم که تورو به زندگیم اوردو شدی همه ی زندگیم؛
عشق تو قشنگترین اتفاق امسال من بود
و بودن تو قشنگترین  تصویر امسالم شد
تو همون نخ نازکی هستی که منو به دنیا وصل کرده؛ تو تنها روزنه ی امیدی....
باهر دم و باز دم نفسام  هزار بار میگم دوستت دارم و ازت ممنونم که همه جا کنارم بودی و ترکم نکردی
موندگار باشی تو دلم؛ تو زندگیم؛ تو آیندم.؛

در هیاهوی مغزم تو همون  آهنگ ملایم منی)