آغاز مهرپرستی در ایران را نمی توان به درستی روشن ساخت ولی می دانیم که بسیار پیش از آنکه کیش زرتشتی پدید آید میترا را ستایش می کردند. کریستن سن نوشته است چنین به نظر می رسد که قبل از جداشدن دو تیره هند و ایرانی از یکدیگر تفاوتی میان دو گروه از خدایان عمدهٔ آنها بوده است. یک گروه را دائوا می خواندند و در راس آن خدای جنگجویی به نام ایندرا قرار داشت، و گروه دیگر را اسوراها «به ایرانی اهورا» می گفته اند و بزرگ ترین آنها وارونا و میترا بود. پرستندگان میترا در ستایش او و خدایانی که در گرد اویند، یشت ها را می سرایند و این همان سرودهایی است که نمونه هایی چند از آن با اصول دینی زرتشتی تطبیق شده و در قسمت موسوم به «بخش جدید اوستا» تا امروز محفوظ مانده است.[23]

در گات ها
ویرایش
به موجب گات ها زرتشت سخت با میترا پرستی و مراسم و باورهای آن مخالف بود و زرتشت بدون یادکرد از نام مهر، با کنایات روشن مهرپرستی را نکوهیده است.[24] مهم ترین مراسم مهرپرستان قربانی کردن گاو نر بود.[1] پس از ظهور زرتشت به دلایلی مانند مقابله با نمادهای مهرپرستی، ترویج یگانه پرستی، لزوم یکجانشینی و توسعهٔ تمدن، با قربانی کردن گاو به شدت مقابله می شود و حراست و حمایت از گاو مورد توجه خاص زرتشت قرار می گیرد.[25] زرتشت در گات ها از کیان و کرپان و اوسیج ها که دسته ای از امرا و پیشوایان دیویسنان بودند بدگویی می کند که به حیوانات ظلم و بیداد روا می دارند و به جای آنکه آنان را بپرورانند و به زراعت وادار سازند، آنان را به ناله درمی آورند حتّی زرتشت در گات ها به کسانی که حیوانات را با فریاد شادمانه قربانی می کنند، نفرین می فرستد
🤣🤣😁😁😜😜🏃🏃🕳️🕳️