سلام، عظمت اکتشافات دنیای علم و فناوری همیشه مارو به حیرت فرو برده، از اون اولین باری که بشر رویای پرواز خودش رو در آسمان به وسیله ی هواپیما و اختراعاتی که در این زمینه حضور پررنگی داشتن به حقیقت مبدل کرده بگیر ..... تا انواع و اقسام کشفیات بزرگ دیگه ای که حتی باورش هم
برامون سخته! امروز اینجا هستیم تا یکی از این موارد اعجاب انگیز رو بررسی کنیم؛

نوشتن روی آب چطور ممکن شده؟
تیمی از پژوهشگران آلمانی موفق شدن با استفاده از یک روش منحصربه فرد، روی آب بنویسن و طراحی کنن. بر اساس این روش، طرح یا نوشته روی آب، برای مدتی پایدار و به همان حالتی که نوشته شده باقی می مونه. در این روش، قلمی که به کار گرفته میشه یک ذره ی کوچک تبادل یونی عه. این ذره می تونه ذرات باردار رو در حالت مایع با ذرات باردار مختلف و کوچک تر مبادله کنه.
پروفسور «بنو لیبشن» توضیح میده که زمانی که یون های بزرگ تر رو با یون های کوچک تر مبادله می کنیم، یون های کوچک تر این امکان رو پیدا می کنن که سریع تر حرکت کنن یا اینکه پخش بشن و این باعث بروز اختلاف در غلظت میشه.
این تغییرات غلظت در توزیع یون، سبب میشن که ذرات به اصطلاح جوهر بتونن به مدت 15 دقیقه دوام بیارن و نوشتن بر روی ضخامت یک دهم میلی متری روی آب ممکن بشه. در چنین فرایندی، مخلوط مایع آب که غلظت کمی از ذرات باردار به نام یون داره، شبیه به کاغذ رفتار می کنه. جوهر این کار هم از ذرات جامد چسب مانند بزرگی از سیلیس تشکیل شده که به شکل خیلی نازک در سراسر محلول پخش میشن.دکتر لیبشن با اشاره به کوچک بودن این قلم خاص میگه که این باعث می شه مایع اطراف ناحیه ای که نوشته میشه به هم نریزه. اون همچنین یادآور میسه که این روش محدودیت هایی داره و ذرات به اصطلاح جوهر در این آزمایش جالب، درصورتی که خیلی کوچیک باشن، به خوبی قابل مشاهده نیستن یا این که به قدری متحرک میشن که پایدار نمیمونن. درعین حال، اگر این ذرات خیلی هم بزرگ باشن باز هم روی آب باقی نمی مونن و نمیشه نقش پایداری بر روی آب ثبت کرد.
دانشمندان میگن که قصد دارن در پژوهش های بعدی، روش های دیگه را برای ثبت پایدار نوشته و طرح بر روی آب به کار بگیرن که در اون روش ها به جای گرانش، از نیروی مغناطیس یا میدان های الکتریکی استفاده بشه. اون ها میگن که در نظر دارن این آزمایش رو به مایعاتی غیر از آب هم گسترش بدن.