🪴🪴🪴🪴🪴🪴

دو مرد هندو گازر (لباس شوی) بودند که در رود سند لباس های مردم را می شستند. آنان از منزل مردم لباس هایشان را می گرفتند و در رود سند شسته و هنگام غروب بعد از خشک شدن تحویل شان می دادند.

پادرا مرد خداترسی بود و هر از گاهی از جیب لباس ها سکه یا اسکناسی می یافت که آن را کنار می گذاشت تا شب به صاحب آن تحویل دهد. اما سونیل مردی بود که اگر سکه ای می یافت که صاحب آن ثروتمند بود آن را برگشت نمی داد و فقط به فقراء برگشت می داد.

روزی پادرا در جیب شلواری سکه ای یافت که لباس متعلق به مرد ثروتمندی بود. شب سکه را همراه لباس که برگشت داد صاحب لباس پادرا را انعام بزرگی بخشید که پادرا با آن در بمبئی خانه ای بیست متری خرید و از خیابان و گذرخوابی رها شد.

سونیل از این اتفاق که برای پادرا افتاد تصمیم گرفت کاری کند. روزی ثروتمندی در بمبئی لباسی به او داد و سونیل موقع برگشت از جیب خودش سکه ای در جیب شلوار گذاشت و به صاحب شلوار گفت: «این سکه یادش رفته بود...» تا او نیز بتواند انعامی بگیرد. ولی داستان برعکس شد. وقتی سکه را تحویل داد مرد ثروتمند مچ دست او را گرفت و گفت: «من ده سکه گم کرده ام که تو یکی را دادی و مطمئن شدم بقیه هم در شلوارم مانده بود باید بقیه را هم بدهی....» و از سونیل شکایت برده و به جای دادن انعام، به جرم سرقت او را روانۀ زندان کرد.

پادار به سونیل زمان بدرقه اش به زندان گفت: ♡هرگز ریاکارانه و متظاهر به کار نیک مباش، بدان اگر کار نیکی را که برای خدا نکنی، کار شری برای تو شده و دامان تو را خواهد گرفت .♡

🪴🪴🪴🪴🪴🪴🪴