یه موقع هایی ما آدما از یه سری آدمای دیگه انتظار یه سری حرفا رو نداریم..ولی وقتی اون حرفارو می شنویم، انگار دنیا با همه عظمت و شگفتی هاش روی سرمون خراب میشه..
از خودمون بدمون میاد! از اینکه زنده ایم بمون میاد..
گریمور که میگیره نمیدونم به کب پناه ببریم..
حداقلش اینه که واسه من اینطوری شد..
یه جایی که اعتماد شد محال!شد رویا!شد خیال!یه آرزو!شایدم..
....
دنیایی که توش زندگی میکنیم یه عالم خوشی به ما دخترا بدهکاره!
دخترایی که سخت تحت الشعاع درد های عالم و تهمت های مردک شدند و هرگز طعم زندگی رو نچشیدن!
دخترایی که گفتن بدن!خرابن!بدجنسن!
کاش یکی میومد و همه ی این سیاهی هارو با یه مشت آب یخ از صورتون می شست!
یادمه همیشه گریه که میکردم بهم میگفتن اشک تمساح نریز مکار!
اشک تمساح!؟ آیا زجه زدن میشه اشک تمساح؟
آره خب شاید میشه دیگه!
کاش یه آدم خوب پیدا می شد به جای اینکه یادم بده زنده بمونم بهم یاد بده چطوری زندگی کنم!
د آخه این دو تا اصطلاح قد یه دنیا با هم تفاوت دارن!
خوابم میاد!
یادمه بچه که بودم دوست داشتم موهامو پسرونه بزنم تا دیگه دختر نباشم، شاید اینطوری دوست داشته میشدم!نه ؟ولی هیچوقت مو ها مو نزدم!چرا؟چون اگه میزدم اونوقت بقیه دخترا مسخره میکردن و یه عمر در حسرت مو های بلندشون باید طی میکردم!
خوابم میاد !اگه بخوابم میترسم یهو بت کتک بیدارم کنن!نظر شما چیه؟چشمامو ببندم و بخوابم؟؟

...
اینها تجربه های یه دختر نوجوان هستن که درد دلشو به من گفت و من همه تا حد امکان کمکش کردم و خواستم به بقیه دخترا و آدمای جهان هم بگم و بهشون اخطار بدم!
دختر ها احساسی نیستند آنها شکننده ترین مقاوم چینی جهان را دار میباشند!آنقدر که با هر بار شکستنشان مقاوم تر و سنگ تر از ثانیه قبل میشوند و به بهای مرگ میآیند تا ریشه وجود مقتول تمناهایشان را خشک کنند!