حدودا یه سال پیش، همین گوشه کنارا. یه داستان خوندم واقعی...
یه دختره نوشته بود: در مرحله آشنایی قرار داره و محرمیت با اطلاع خانواده ها خونده شده. این دختر خانم، متاسفانه ریز مسائل شخصیش رو قشنگ می ریخت روی صفحه. فکر داشت چون فضا مجازیه و هیچ شخصی ایشون رو نمی شناسه اصلا مسئله ای نداره... من که خواننده مطالبش بودم یکی دوبار از سر دلسوزی بهش گفتم، "گفتم رازهای خودت و شوهرت رو واسه خودتون نگه دار... این فاش کردن اسرار، عاقبت خوشی نداره... " اما کو گوش شنوا... منم بی خیالش شدم... سپردمش به خدا.
این دختر خانم، نوشته بود توی مرحله آشنایی، از مرحله آشنایی عبور کرده و بعدا مشخص شدن رسما زن و شوهر شدن. همه اینا رو براساس نوشته هاش می نویسم که پاک شده. صفحه ای که می نوشت خواننده زیاد داشت. دختر خانم، یه روز از ناخوشیش نوشت. یکی از نظرگذراها براش نوشت برو فلان دارو رو دم کن و بنوش حالت خوب میشه. مثل اینکه بنده خدا هم عقلش رو داده بود دست اون نظرگذار. بعد از چن روز، دختر خانم اومد نوشت که رفته دکتر و دکتر گفته بچه ت سقط شده ...البته، شوهر آن خانم، با توجه به توصیفاتشون، بسیار شریف بودن و اصلا خبر نداشت خانمش میاد تمام زندگی رو می ریزه توی مجازی... اینم خودش می گفت. در نهایت، زندگیشون با عقد دائم رسمی شد ولی یه طفل معصوم از بین رفت!
اصل صحبتم اینه : چی میشه که آدم فقط نظر بده وقتی از خیلی چیزا اصلا اطلاعی نداره؟! خیلی دوست دارم بدونم آیا اون فرد که نظر داد بهش، گفت برو فلان دارو رو بنوش مسئولیت اون حرفش رو قبول میکنه که باعث شد یه بچه از بین بره؟

آیا آدما در برابر گفتارشون مسئول نیستن؟
من واقعا نظر گفتن راجع به مسائل شخصی دیگران واسم خیلی سخته، مخصوصا از وقتی که اثر کلام اون فرد رو، روی زندگی آن خانم دیدم. محتاط تر شدم!.... تمام جوانب رو در نظر می گیرم. شما چطور؟