🔸بگویید: «تقصیر خودم است»🔸

🔹آیت الله حائری شیرازی🔹

اگر انسان اعتراف بکند که خودش مقصر است، راحت می شود. قابیل چرا اینطور شد؟ چون وقتی دید قربانی هابیل قبول شد، به خدا بدبین و بدگمان شد؛ خیال کرد که خدا بین او و برادرش تبعیض قائل شده و حق او را در نظر نگرفته است. تا آنجا پیش رفت که برادرش را کُشت.

برادر ان یوسف نیز وقتی دیدند که پدرشان به یوسف و بنیامین بیشتر علاقه مند است، نگفتند حتماً اشکالی در کار ما بوده است، برویم اشکال خودمان را برطرف کنیم؛ بلکه به پدرشان بدگمان شدند و گفتند: «إِنَّ أَبانا لَفي‏ ضَلالٍ مُبينٍ» [پدرمان در گمراهی آشکاری است].

ما باید از اینها عبرت بگیریم. نباید به خدا بگوییم: «من فلان کارها را کردم و این حقم نیست». این حرف، همان حرف برادران یوسف است که گفتند «إِنَّ أَبانا لَفي‏ ضَلالٍ مُبينٍ». بهترین کار در شب های احیاء این است که انسان به خدا بگوید: «تو همۀ مقدمات را فراهم کردی که من به همه جا برسم؛ اگر نرسیدم، خودم از این مقدمات استفاده نکردم. من به خودم ظلم کرده ام که نرسیدم و نشده است».

https://cdn.imgurl.ir/uploads/y982280_.jpg

نقل از کانال ایتای شفا و حاجت به نشانی

shefavahajat@

وبلاگ نی نی سایت
https://ninisite.blogix.ir